من و دنیا می چرخیم
بی امان و گیج
به دور تو!
گلی سرخ
شکفته در شلوغی خیابان؛
لبهاش!
زخمی شبیه عصر چهارشنبه
گل کرده
روی گونه های کسی!
سپیدی ِ
مایل به سرخ ِ
آن چشم های قهوه ای!
نزديكتر بيا
نزديكتر
پررنگتر!
ببوس
و مرا
عاشق تر كن!
هواي خواب
در اغوش اين بهار تازه
به وداع روزگار رفته!
حرف تازه ای نیست
می بارد باران هزارساله نگاهت
بی وقفه و یکریز!