دست می کشم
به سطحی صاف
قاب اما تو نمی شود!

همچنان که تو زیباتر می شوی
بر عمق ِ بیچارگی ِ من
افزوده می شود!

آب باش
گیر نکن!

خداحافظی که می کنی
هی بیشتر
دوست داشتن ام می آید!

دفّ ِ منی
هین مخور
سیلی هر ناکسی!
مولانا

حرکت ِ
حقیر ِ
کرم!
فروغ!

مرا مچاله کن
توی سیاهی ِ چادرت
بگذار کمی آرام بخوابم!

بالا و پایین می شود
در دست اندازهای گرگان
ماشین!

پیچیده
به بالای ستون چوبی ِ کهنسال
نیلوفر!

دیشب گل
خواب بدی دیده
گلبرگ های ریخته!