دل‌تنگم
برای آن همه کلمه‌ی روشن
که از لابلای سبیلت می‌تراوید!

یعنی هنوز
دختر آبادانی
بی‌قراره؟!

با گریه می‌نویسد:
دوستت دارم
حتا حالا که مرده‌ای!

از ورود غریبه‌ای
خبر می‌دهند
سگ‌های ده

آب‌های بندر کوچک
متلاطم شده‌اند
کشتی ِ تازه رسیده...

می‌لرزند
ران‌های خیس اسب
پس از یورتمه‌ای سنگین!

تو نیستی و
دسته‌های عزا
هر عصر توی دلم!

بی‌تدبیری به خرج می‌دهد
دخترک
در راه مدرسه!

چه تشنه شده
این شب
به عطر ِ آغوش تو!

لبالب!

این همه گریه
مرا
از کجا پیدا کرده...

خرگوش می‌دود
سایه عقاب
بر سرش!

سنگینی آن همه دروغ
روی پلکهایم
سنگینی می کند

در عمق آب
ماهیهای کوچک
آرام ایستاده اند!

«چشم چشم دو ابرو»
شعر شاعر
همین جا تمام شد!

جمعه است
باران می‌آید
تو نیامدی...

ذغال ِ کم جان
قلیان ِ کم چاق
شاهرود ِ بی گاز!

لاشئلهدث لاشئلهد
ئخزاشمثغث ئخزاشمثا!

گاو بودن سهل نیست
شیر دادن
و لگد نزدن!

این همه پرنده رو
زندونی نکن تو چشمات
نبندشون!

برف می‌آید
باد می‌وزد
تضاعف ِ تنهایی!

گوشه‌ای کز کرد
و در سکوت
فرو رفت!

یک‌ساله‌‌گی ِ یک غیرممکن مبارک باشد؟!
سیزده روز از یک‌سالگی‌اش گذشته این وبلاگ ِ لحظه‌های کوچک ِ من

پ.ن:

• این پست ۱۰۰۰م این وبلاگ است از لحاظ ریاضی!
• هفت پست قبل از نوشته‌های قبلی من در یک‌جایی بود که خیلی از بعضی‌ها خبر داشتند.
• آی‌دی یاهوی فعلی من: abbas.hosseinnejad @  Y
• هر کسی می‌تواند شما را دوست داشته‌باشد ولی شما خودتان را مواظب باشید!
  ما یعنی من همه را کلن و سرجمع و درهم دوست داریم
• کادو که در فارسی به معنای پیشکش است نیز با کله پذیرفته‌می‌شود حتا شما دوست عزیز!
  
  

شووَِر کردم
که از يادم بری
ديدم نمی‌شه

اتچ* کردم
که از يادم بری
ديدم نمی‌شه!
* اتچ کاری است که در ايميل می‌کنند!

بغل کردم
که از يادم بری
ديدم نمی‌شه

قسم خوردم
که از يادم بری
ديدم نمی‌شه!

غلط کردم
که از يادم بری
ديدم نمی‌شه!

کچل کردم
که از يادم بری
ديدم نمی‌شه

عمل کردم
که از يادم بری
ديدم نمی‌شه

برای شادی  ِروح ِ ملت
از حلقه آتش عبور می‌کند
شیر ِ بی‌پناه

دلم می‌گیرد
برای  تنهایی پل عابر ِ پیاده ِ
میدان انقلاب...

از برف نمی‌رهاند
دخترک را
چتر ِ برادر بزرگ

صبر کن
گوش‌ماهی‌هایت را
جا گذاشته‌ای!

من بی تو
ماشینی‌ام با دنده خلاص
سوی دره‌ای روان!